desimaa
fightclubforeva:


bayanndenisik:

psikomanyak:

İpek ben. Mukaddes Efe’in 8 aylık sevgilisiydim. İlk kız arkadaşıydım. Trans bireyi olduğunu görebiliyorsunuz. İlk tanıştığımız zamanlar bana “erkek olmak istiyorum” dediğinde şaşırmamıştım çünkü zaten bir farkı yoktu, gayet normal karşıladım. O gün ona bi isim ararken “Okyanus” isminin ona çok yakışacağını söylemiştim. O günden sonra ona hep Okyanus dedim.
 
Ne kadar iyi ve merhametli biri olduğunu tahmin bile edemezsiniz. Hayalleri gökkuşağı kadar ilgi çekici, gökyüzü kadar istekliydi. Bugün cenazesine gidecektim gökkuşağı bayrağımla ama gece yarısı tehdit telefonları aldı ailem “bu gece kan gövdeyi götürecek” diye. Annem apar topar geldi İzmir’e beni almaya. Daha 4 saat önce karakolda ifade veriyordum. Neyse…
 
Kendini astığı gün sabahtan buluştuk Okyanus’la. Kafasının sol üst kısmında kızarıklık, sol elinde başparmağının kenar kısmında 3 tane kesik vardı. “Bana olanları anlatacak mısın?” dedim, “anlatacağım” dedi.
 “Dün babam, annem, kardeşim beni sizin oradan arabayla aldıktan sonra üstüme gelmeye başladılar, çok üstüme geldiler. Sonra halamlara gittik orada tüm sülale üstüme gelmeye başladı. Hiçbiri beni sevmiyor. Babam ne dedi biliyor musun, “as kendini de hepimiz kurtulalım artık” dedi ve beni dün gece o kadar çok zorladılar ki şu an nasıl buradayım hâlâ bilmiyorum” diye başladı anlatmaya.
 
Sonra “bana bir şey olursa Mira’ya hesap veremeyecekler biliyorsun dimi?” dedi. (Mira: onun tek hayali Mira isminde gözleri onunki kadar güzel bir kız çocuğuydu ve emin olun Mira’nın hayalini benden daha çok seviyordu.)
Sonra “ben gitsem gelir misin benimle?” diye sordu. “Gelemem” dedim. Sonra en fazla 10 dakika daha konuştuk. “Ben eve gideceğim” dedi, “tamam” dedim. Doğru düzgün sarılmadı bile. “Düzgün sarılamadan gidemezsin” dedim. Ben sarıldım, o yine aynı sarıldı. Öptüm. Gitti…
LGBT bireylerine bu kadar baskı onları intihara sürüklüyor fark edin artık! Öldüğünde cebinde ona hazırlayacağım slaytta yazacaklarımı yazdığım iki tane kağıt vardı. “Telefonu aldılar ama bunu öldürseler vermem” demişti sabah. Ne acı ki ben sevdiğim insanın cenazesine bile gidemiyorum.

~Ne boka yaradı normal olmak?
Efe’nin katili bu toplum, yanlış yerde doğmuş çocukcağız. Hiç kabullenmeyin sizden farklı olan insanları, hiç ama hiç! Herkes sizin gibi olmalı illa! O yaşadığınızı dipsiz kuyuya herkesin girmesi için mücadele edin. ne çelişkiler yaşadı kim bilir kendi içinde, olduğu kişiyle ne çatışmalar yaşadı da içinden çıkmasına izin vermedi bu toplum.! Toprağı bol olsun Okyanus’un. Umarım artık rahat bırakırlar…

ÜŞENMEYİN.
OKUYUN.


CİDDEN OKUYUN ARTIK BİRAZ BİLİNÇLENELİM

fightclubforeva:

bayanndenisik:

psikomanyak:

İpek ben. Mukaddes Efe’in 8 aylık sevgilisiydim. İlk kız arkadaşıydım. Trans bireyi olduğunu görebiliyorsunuz. İlk tanıştığımız zamanlar bana “erkek olmak istiyorum” dediğinde şaşırmamıştım çünkü zaten bir farkı yoktu, gayet normal karşıladım. O gün ona bi isim ararken “Okyanus” isminin ona çok yakışacağını söylemiştim. O günden sonra ona hep Okyanus dedim.
 
Ne kadar iyi ve merhametli biri olduğunu tahmin bile edemezsiniz. Hayalleri gökkuşağı kadar ilgi çekici, gökyüzü kadar istekliydi. Bugün cenazesine gidecektim gökkuşağı bayrağımla ama gece yarısı tehdit telefonları aldı ailem “bu gece kan gövdeyi götürecek” diye. Annem apar topar geldi İzmir’e beni almaya. Daha 4 saat önce karakolda ifade veriyordum. Neyse…
 
Kendini astığı gün sabahtan buluştuk Okyanus’la. Kafasının sol üst kısmında kızarıklık, sol elinde başparmağının kenar kısmında 3 tane kesik vardı. “Bana olanları anlatacak mısın?” dedim, “anlatacağım” dedi.
 
“Dün babam, annem, kardeşim beni sizin oradan arabayla aldıktan sonra üstüme gelmeye başladılar, çok üstüme geldiler. Sonra halamlara gittik orada tüm sülale üstüme gelmeye başladı. Hiçbiri beni sevmiyor. Babam ne dedi biliyor musun, “as kendini de hepimiz kurtulalım artık” dedi ve beni dün gece o kadar çok zorladılar ki şu an nasıl buradayım hâlâ bilmiyorum” diye başladı anlatmaya.
 
Sonra “bana bir şey olursa Mira’ya hesap veremeyecekler biliyorsun dimi?” dedi. (Mira: onun tek hayali Mira isminde gözleri onunki kadar güzel bir kız çocuğuydu ve emin olun Mira’nın hayalini benden daha çok seviyordu.)

Sonra “ben gitsem gelir misin benimle?” diye sordu. “Gelemem” dedim. Sonra en fazla 10 dakika daha konuştuk. “Ben eve gideceğim” dedi, “tamam” dedim. Doğru düzgün sarılmadı bile. “Düzgün sarılamadan gidemezsin” dedim. Ben sarıldım, o yine aynı sarıldı. Öptüm. Gitti…

LGBT bireylerine bu kadar baskı onları intihara sürüklüyor fark edin artık! Öldüğünde cebinde ona hazırlayacağım slaytta yazacaklarımı yazdığım iki tane kağıt vardı. “Telefonu aldılar ama bunu öldürseler vermem” demişti sabah. Ne acı ki ben sevdiğim insanın cenazesine bile gidemiyorum.
~Ne boka yaradı normal olmak?
Efe’nin katili bu toplum, yanlış yerde doğmuş çocukcağız. Hiç kabullenmeyin sizden farklı olan insanları, hiç ama hiç! Herkes sizin gibi olmalı illa! O yaşadığınızı dipsiz kuyuya herkesin girmesi için mücadele edin. ne çelişkiler yaşadı kim bilir kendi içinde, olduğu kişiyle ne çatışmalar yaşadı da içinden çıkmasına izin vermedi bu toplum.! Toprağı bol olsun Okyanus’un. Umarım artık rahat bırakırlar…

ÜŞENMEYİN.

OKUYUN.

CİDDEN OKUYUN ARTIK BİRAZ BİLİNÇLENELİM